Wydziedziczenie, czyli pozbawienie zachowku.

Czym jest wydziedziczenie? Wydziedziczenie jest niczym innym jak pozbawieniem prawa do zachowku. Wydziedziczenie powinno być podparte określonymi przesłankami i nie ma tu dużej dowolności- wydziedziczenie niespełniające wymogów zawartych w kodeksie cywilnym  będzie bezskuteczne.

Zgodnie z brzmieniem art. 1008 kodeksu cywilnego: Spadkodawca może w testamencie pozbawić zstępnych, małżonka i rodziców zachowku (wydziedziczenie), jeżeli uprawniony do zachowku:

1)            wbrew woli spadkodawcy postępuje uporczywie w sposób sprzeczny z zasadami współżycia społecznego (np. jest hazardzistą, jest uzależniony od alkoholu lub narkotyków, uchyla się od pracy zarobkowej, żyje na cudzy koszt, popełnia przestępstwa);

2)            dopuścił się względem spadkodawcy albo jednej z najbliższych mu osób umyślnego przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności albo rażącej obrazy czci;

3)            uporczywie nie dopełnia względem spadkodawcy obowiązków rodzinnych ( np. nie opiekuje się spadkodawcą  w trakcie choroby, nie wypełnia swojego  obowiązku alimentacyjnego, nie utrzymuje kontaktów ze spadkodawcą, nie odwiedza go, nie dzwoni do niego, nie interesuje się stanem zdrowia-jednak powyższe okoliczności muszą być trwałe).

Aby wydziedziczenie było skuteczne przyczyna wydziedziczenia uprawnionego do zachowku powinna wynikać z treści testamentu i być prawdziwa. Warto wiedzieć, że            spadkodawca nie może wydziedziczyć uprawnionego do zachowku, jeżeli mu przebaczy.  Wydziedziczoną osobę na gruncie przepisów prawa traktuje się tak jakby nie dożyła otwarcia spadku. Zstępni wydziedziczonego zstępnego są uprawnieni do zachowku, chociażby przeżył on spadkodawcę. W związku z tym, że wydziedziczenia można dokonać wyłącznie w testamencie, podlega ono takim samym rygorom co do formy jak sam testament.

 

Facebook

Get the Facebook Likebox Slider Pro for WordPress